Happy new year 2012 .... And This,Too ,Shall Pass ....
ปีใหม่ทุกครั้ง มันเป็นช่วงเวลาที่เรามักจะ หวังว่าจะเจอสิ่งดีๆ
มองย้อนกลับไป อาจมีเสียใจ ในสิ่งที่ได้ทำลงไปบ้าง
ดีใจบ้าง พอใจ ไม่พอใจ ชีวิตมันมีขึ้นมีลง
แต่ ก็ยากยิ่งนักที่จะยอมรับ และเข้าใจมัน
พยายามทำทุกอย่างให้มันผ่านไป...
โดยลืมคิดว่า มันแค่ผ่านไป ไม่ได้หมายความว่ามันจะจบ
มันต้องแก้ไข เรื่องจึงจะจบ เริ่มต้นแก้
แต่แก้ผิดที่ ก็ไม่ช่วยอะไร เราก็พยายามแก้
โดยรู้ทั้งรู้ว่ามันไม่ได้ช่วยอะไร
ก็ได้แต่หลอกตัวเองไปวันๆๆ ว่าซักวันมันจะดี
หลอกตัวเอง ....เพื่อ ? เพิ่มความหวัง
เอาอดีตมาหล่อเลี้ยงหัวใจ ให้มันยังไปต่อได้
พยายามอย่างที่สุด ที่จะหาที่ยึดติด แต่หารู้ไม่
ตัวเราเอง ใจเราเอง เหตุใดไม่ยอมใ้ช้มัน
เฝ้าถามตัวเองอยู่อย่างนั้น แต่ก็ยังไม่เข้มแข็งพอ
เวลา.....ที่ผ่านไป มันช่วยให้ตัวเราเจ็บได้น้อยลงไหม?
มันก็ไม่ใช่ เพียงแค่ชินกับความเจ็บปวดนั้น มือและใจ
ที่เคยยึดติดมันก็เริ่มอ่อนล้า จึงได้ปล่อยวาง ทำให้เราเจ็บน้อยลง
ไม่มีใครจะทำร้ายเรา เท่ากับเราทำตัวของเราเอง
ของพวกนี้ ถ้าไม่พบไม่เจอด้วยตัวเอง ก็ไม่มีวันเข้าใจ
ได้แต่รู้ความหมาย แต่ไม่มีวันเข้าใจ
ก็ได้แต่หวังว่า.... มันจะดีขึ้นซํกวัน
(มันเป็นความคิดที่ผิดนะ ได้แต่หวังอย่างเดียวไม่ได้
ต้องลงมือทำด้วย ต้องเปิดใจ ก้าวต่อไป ยากแสรด!!!)
ณ วันนี้ เมื่อได้มองย้อนกลับไป มันก็สะเทื่อนใจอยู่ลึกๆ
ว่าเราได้ทำสิ่งที่ไม่ดีไปมากแค่ไหน
เราแปดเปื้อนไปมากแค่ไหน
ผ้าขาวมันหมองไปมากเกินไปหรือเปล่า ความหยิ่งยโส
ความภาคภูมิใจในตัวเองมันหายไปไหนหมด
เหลือเพียงแต่ คนธรรมดา
ที่ยังหาทางออกของชีวิตไม่เจอ....
หวังว่า มันจะดีขึ้นบ้าง แค่เล็กน้อยก็ยังดี :)
เวลาที่เราได้เผลอทำเรื่องเลวๆ หรือโง่ๆลงไป
เราก็ได้แต่บอกกับตัวเองว่า มันให้ความรู้สึกที่ไม่ดีแค่ไหน
จากนั้นเราจะไม่ทำมันอีกเรียนรู้ที่จะไม่ยอมพลาดอีก
ขอให้ฉันได้เลือกในทางที่ถูกที่ควรเถอะ
ขอให้สมองที่มีอยู่น้อยนิดมันได้ตรึกตรองเถอะ
ขอให้ฉันเข้มแข็ง และผ่านพ้นมันไปเถอะ